Aanpak ernstig overlastgevende gezinnen succesvol

 
aanpak overlast gezinnen wijk buurt

Drs.Miriam Knepper, gebiedsmanager gemeente Utrecht

De aanpak van overlast door gezinnen in de wijk is niet eenvoudig. Daarom is vier jaar geleden de Ernstig Overlastgevende Gezinnen aanpak in de gemeente Utrecht gestart, die beoogt gezinnen die zorgen voor ernstige overlast en criminaliteit aan te pakken. In deze gezinnen hebben jarenlange hulpverlening en investeringen niet het gewenste resultaat opgeleverd. Het doel van de aanpak is dat de overlast en criminaliteit stopt en dat omwonenden hun veilige leefomgeving weer terugkrijgen. Dat bewerkstelligt deze aanpak door drang en dwang toe te passen op het betreffende gezin. Alle betrokken partijen, waaronder leerplicht, belastingdienst, voogden, raad voor de Kinderbescherming, politie, reclassering worden bijeengebracht en stellen een plan met een visie voor het gehele gezin op. Alle partijen dienen zich vervolgens hieraan te committeren.

“Er wordt alleen in een gezin geïnvesteerd als er nog een goede kans is dat ouders hun positie kunnen herstellen in het belang van jongere kinderen in het gezin. Ouders worden in deze rol gesteund en kijken daarnaast naar wat hun sociale netwerk hierin op de lange termijn kan betekenen”, stelt Miriam Knepper, gebiedsmanager veiligheid bij de gemeente Utrecht.

Miriam Knepper en Gezinsmanager Driss Sallou vertellen over dit project en de kritische succesfactoren daarvan:

Deze aanpak blijkt volgens het Verwey-Jonker instituut succesvol. De betrokken professionals zijn unaniem positief over het project en de samenwerking tussen betrokken organisaties is goed. Het rapport over dit evaluatieonderzoek is te downloaden.

Interessant artikel? Blijf op de hoogte door u aan te melden voor onze nieuwsbrief.

2 gedachten over “Aanpak ernstig overlastgevende gezinnen succesvol

  1. Klaas Mulder

    Een mooi helder onderzoek, dat bij mij toch ook wel een ongemakkelijk gevoel geeft. Met name deze zin: als de jongeren te motiveren zijn en over voldoende capaciteiten beschikken, kan begeleiden naar dagbesteden in de vorm van opleiding of werk goed slagen. Slaagt het begeleiden dan goed, of krijgen de jongeren een baan? Het lijkt me toch dat er voor jongeren toch iets te kiezen moet zijn tussen crimineel rijk worden of eerlijk arm blijven. Staan hulpverleners niet gewoon met lege handen.
    Een andere vraag betreft de positie van LVG-ers. Is het te rechtvaardigen dat er zoveel tijd in overleg met en over 17 gezinnen gestoken wordt, als het kernprobleem, de verstandelijke beperkingen, niet kunnen worden opgelost in de nazorg, en eigenlijk ook niet volledig meewegen in de behandeling. Het geheel riekt toch erg naar ‘met mensen praten in de hoop dat ze zich beter gaan gedragen’, terwijl er juist sprake is van een zeer beperkt zelfinzicht.

    Verder lees ik veel goede dingen hoor, maar op deze vragen zou ik wel een antwoord willen van de betrokken onderzoekers.

    Reageren
  2. joost kadijk

    mooi om te zien dat de aanpak werkt. Is intensief, maar levert dus resultaat op. Ik zal het evaluatie onderzoek doornemen, maar ben erg benieuwd of er een kosten baten is gemaakt en of de werkwijze lijkt op de achter de voordeur aanpak bij multiproblem gezinnen.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>